Wanneer zorgen maken?
Scheiding › 4-6 jaar › Wanneer zorgen maken?
De meeste kinderen een scheiding kunnen wonderbaarlijk goed verwerken. Hun veerkracht is groot. Dat wil overigens niet zeggen dat de pijn weg is, maar wel dat ze een manier hebben gevonden om er goed mee om te gaan. Maar er zijn ook kinderen die er veel moeite mee hebben: ze lopen vast in hun rouwproces. Vaak zijn dat scheidingskinderen die door de omstandigheden van de scheiding tot een risicogroep behoren.
Risicofactoren
Scheidingen met de volgende omstandigheden hebben de meest nadelige gevolgen voor kinderen:
-Ouderlijke conflicten blijven voortduren na de scheiding. Kinderen die dit meemaken, lopen de meeste schade op, vaak levenslang.
-De ouder waarbij het kind woont,
heeft problemen.
-Het kind heeft
veel veranderingen doorgemaakt als gevolg van de scheiding, bijvoorbeeld: verhuizing, andere school, contactverlies met een deel van de familie of contactverlies met de andere ouder.
-Er is sprake is van
sterke financiële achteruitgang.
-Het kind heeft een
slechte band met de uitwonende ouder.
Vastlopende rouw
Kinderen die tot de risicogroep behoren, hebben een reële kans om ernstige emotionele en psychosociale problemen te ontwikkelen. Het is niet altijd even gemakkelijk om te herkennen wanneer verliesverwerking stagneert. Er kan sprake zijn van vastlopende rouw als:
* een kleuter
lange tijd neerslachtig blijft
* hij of zij
bij voortduring geen zin heeft in dagelijkse activiteiten
* het kind
situaties, dingen of personen blijft
vermijden die doen herinneren aan het verlies. Als papa altijd meeging naar voetbal bijvoorbeeld en het kind langere tijd niet meer wil voetballen.
* de
ontwikkeling van het kindje over een langere periode
stagneert
* een kleuter
langere tijd lichamelijke klachten heeft waar geen lichamelijke oorzaak voor te vinden is
* hij of zij
langdurige slaapproblemen en/of nachtmerries heeft
* er sprake is van
langdurig (zeer) angstig gedrag
* het kind opeens
heel negatief tegen allerlei dingen aankijkt. Dit kan samen gaan met somberheid en zich terugtrekken. Het is normaal en begrijpelijk dat dat een tijdje duurt. Als het lang duurt, kan het zorgelijk zijn. Het is juist belangrijk dat kinderen doorgaan met de dingen die ze altijd al deden.
* een kleuter
langdurig opvallend zorgzaam gedrag naar de ouder(s) of broertjes of zusjes laat zien en zelf niets lijkt te verwerken
* er sprake is van voortdurend
beschadigend gedrag naar zichzelf en/of anderen. Of als een kind bij voortduring dingen stuk maakt.
*Als het kindje
alleen maar negatief spreekt over de uitwonende ouder, alles gelooft wat de andere ouder zegt over de uitwonende ouder, terwijl de band met de uitwonende ouder voor de scheiding goed was. Er kan sprake zijn van het zogenaamde ouderverstotingssyndroom.
Deel uw zorg
In deze gevallen is het zinvol om uw zorg met de ouder(s) te delen. U kunt hen eventueel adviseren een hulpverlener in de omgeving te
zoeken.