Niet doen!

Overlijden van een dierbare7-9 jaarHet overlijden van een gezinslid is langer dan 1 jaar geledenNiet doen!

Denken dat een kind er na twee jaar wel overheen is
Het verwerken van het verlies van een gezinslid is een levenslang proces. De pijn en het verdriet kunnen na twee jaar soms juist veel erger voelbaar zijn, omdat het kind dan pas echt beseft dat de ander nooit meer terug komt. Het verdriet neemt in de loop van de tijd in hevigheid af en het leven wordt na een tijdje weer leuk. Niettemin draagt het kind het verlies de rest van zijn of haar leven met zich mee. Niet altijd op de voorgrond, maar wel op de achtergrond. En het kan door iets wat er gebeurt altijd weer opnieuw boven komen. 

Zeggen over de dood:
“Papa slaapt voor altijd”.
Kinderen kunnen bang worden om zelf te gaan slapen en nooit meer wakker te worden.

“Mama maakt een verre reis en komt nooit meer terug”.
Kinderen begrijpen dit niet en voelen zich in de steek gelaten.

“Simon is doodgegaan, omdat hij zo ziek was”.
Kinderen kunnen moeilijk het verschil begrijpen tussen een ernstige en minder ernstige ziekte. Het is belangrijk dat u het kind uitlegt hoe erg de ziekte van Simon was. Anders wordt het kind bang dat het bij griep of verkoudheid ook dood gaat.

Verzwijgen
Verzwijg het verlies en het verdriet niet, maar maak het bespreekbaar. Wegstoppen van hun verdriet helpt kinderen niet.

Regels en structuur
Thuis is veel veranderd. Ook langere tijd na een overlijden is de situatie nooit meer zoals die ervoor was. Dat kan onrust en een onveilig gevoel veroorzaken bij kinderen. Als het kind vaak bij u komt, is het van belang de gewone regels en structuur te handhaven. Dat geeft kinderen een gevoel van rust en veiligheid. En dat hebben ze zo nodig !

Het kind als zielig behandelen
Extra liefde en aandacht is belangrijk en fijn voor een kind. Maar behandel het niet als zielig! Het is meeleven, geen medelijden.

Eventuele eigen emoties onderdrukken
U kunt een kind beter ondersteunen als u uw verdriet toelaat, als u het voelt opkomen. Geef er woorden aan: "Ik ben ook verdrietig omdat . . . er niet meer is. Dan zijn we gewoon even samen verdrietig, dat is ook niet erg." Verdriet en tranen zijn niet erg, alleen als u uw verdriet niet in de hand hebt, wordt het kind angstig.

Lichamelijke klachten negeren
Als kinderen vaak last hebben van lichamelijke klachten waar geen lichamelijke oorzaak voor is, vraag dan of dat te maken zou kunnen hebben met de overleden vader/moeder/broertje of zusje. Over het algemeen geldt: hoe minder het kind zich uit, hoe meer lichamelijke klachten het kan ervaren.

Schrikken van praktische vragen
Kinderen van deze leeftijd kunnen zich heel veel praktische zaken afvragen. Zo kan een kind plompverloren vragen of de beestjes onder de grond ook de kanker in papa hebben gegeten. Niet altijd worden dit soort vragen hardop gesteld aan de ouders. Kinderen merken als de ouders veel aan hun hoofd hebben en dan proberen hun ouders te ontlasten. Het is voor kinderen fijn als ze met deze vragen bij iemand anders terecht kunnen die ze vertrouwen. Geef kinderen dan ook zo eerlijk en duidelijk mogelijk antwoord op zo’n manier dat u er eventuele zorgen mee wegneemt.
Praktijken voor Jonge Helden


Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief!

Vind ons leuk op Facebook!
7_9_8.jpg

Verzwijg het verlies en het verdriet niet, maar maak het bespreekbaar. Wegstoppen van hun verdriet helpt kinderen niet.